/รวมความหลากหลายทางชาติพันธุ์ในภาคอีสาน

รวมความหลากหลายทางชาติพันธุ์ในภาคอีสาน

ภาคอีสาน เป็นหนึ่งภูมิภาคในประเทศไทยที่มีความหลากหลายทางด้านวัฒนธรรม และประเพณีที่มีความแตกต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น โดยศิลปวัฒนธรรมเหล่านี้ก็จะเป็นตัวบ่งบอกถึงความเชื่อ ค่านิยม การดำเนินชีวิต รวมไปถึงอาชีพของคนในท้องถิ่นนั้น ๆ ได้เป็นอย่างดี

ส่วนการแต่งกายนั้นแต่เดิมภาคอีสานก็จะมีการแต่งกายด้วยเอกลักษณ์เฉพาะของตัวเอง แต่เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ เกิดขึ้น ในปัจจุบันการแต่งกายของชาวอีสานก็จะเป็นการแต่งกายแบบนิยมมากขึ้น

และสาเหตุที่ทำให้ภาคอีสานมีความหลากหลายเกิดขึ้นนั้น ก็น่าจะเป็นผลพวงมาจากการที่ภาคอีสาน มีประชากรจากถิ่นต่าง ๆ หนีภัยสงครามในอดีตหรือได้มีการอพยพย้ายถิ่นที่อยู่อาศัยมาปักหลักที่นี่ รวมไปถึงการเป็นพันธมิตรกับประชากรในประเทศใกล้เคียง จนทำให้รับได้วัฒนธรรมต่าง ๆ มา จนเกิดเป็นการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม อีกทั้งภาคอีสานยังเป็นศูนย์รวมของประชากรหลากหลายเชื้อชาติอีกด้วยค่ะ

โดยความหลากหลายทางเชื้อชาติที่เราพูดถึงอยู่นี้นั่นคือ ‘ความหลากหลายทางชาติพันธุ์’ โดยในภาคอีสานจะมีชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่เห็นได้ชัดเจนมากถึง 11 ชาติพันธุ์ ดังนี้

ไทยลาว (ไทอีสาน)

  • เป็นกลุ่มที่มีประชากรมากที่สุดในภาคอีสาน เป็นคนถิ่นเดิมไม่ได้มีการอพยพมาจากที่ไหน

ผู้ไท (ภูไท)

  • มีถิ่นเดิมอยู่ที่แคว้นสิบสองจุไทย และแคว้นสิบสองปันนา สำหรับชาติพันธุ์นี้จะมีถิ่นอาศัยอยู่ทางแถบจังหวัดนครพนม มุกดาหาร ฯลฯ
ไทดำ (ไทยทรงดำ-ลาวโซ่ง)
ไทดำ (ไทยทรงดำ-ลาวโซ่ง) ภาพจาก : www.isangate.com/new/11-paothai/138-paothai-dam.html

ไทดำ (ไทยทรงดำ-ลาวโซ่ง)

  • ชาวไทดำอพยพมาจากแคว้นพวน เมื่อปี พ.ศ.2417 โดยมีสัมพันธ์ใกล้ชิดกับคนพื้นเมืองเลย ปัจจุบันตั้งถิ่นฐานปะปนอยู่กับประชากรในเขตอำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย

ไทกุลา (กูลา)

  • เป็นกลุ่มคนชาวไทใหญ่ในรัฐฉานประเทศเมียนมา ที่เดินทางเข้ามาค้าขายในอีสาน อาศัยมากอยู่ที่จังหวัดอุบลราชธานี ส่วนใหญ่เข้ามาในฐานะ ‘เขยสู่’
ชาวกูย (กวย-ส่วย-เยอ)
ชาวกูย (กวย-ส่วย-เยอ) ภาพจาก : www.isangate.com/new/11-paothai/140-paothai-kui.html

ชาวกูย (กวย-ส่วย-เยอ)

  • ถิ่นเดิมอาศัยอยู่ตอนเหนือของกัมพูชา ปัจจุบันชาวกูยอยู่ในจังหวัดบุรีรัมย์ อุบุลราชธานี มหาสารคาม ฯลฯ และมีที่สุพรรณบุรีบ้างบางส่วน

ชาวเขมร (คะแมร์)

  • เป็นชาวเขมรถิ่นไทย มีถิ่นอาศัยอยู่ในพื้นที่สูง เช่น บุรีรัมย์ ศรีสะเกษ ร้อยเอ็ด และแถบทางตะวันออกของประเทศไทย

ไทญ้อ (ย้อ-เงี้ยว)

  • มีภาษาพูดเหมือนกับภาษาลาว อาศัยอยู่ที่สกลนครและนครพนม ถิ่นฐานเดิมอยู่ที่ประเทศลาว
ไทโส้ (กะโซ่)
ไทโส้ (กะโซ่) ภาพจาก : www.isangate.com/new/11-paothai/143-paothai-so.html

ไทโส้ (กะโซ่)

  • อพยพมาจากดินแดนลาว อยู่ในเขตเมืองสกลนคร นครพนม และมุกดาหาร ส่วนผู้อพยพในจังหวัดสุรินทร์จะเรียกว่า “ส่วย” หรือ “กุย”

ไทแสก

  • เป็นคนตระกูลมอญ-เขมร อยู่ในแถบจังหวัดนครพนมและมุกดาหาร อาศัยถิ่นเดิมอยู่ที่เวียดนาม

ไทข่า (บรู)

  • ชาติพันธุ์ในจังหวัดมุกดาหาร ถิ่นเดิมอยู่ที่ประเทศลาว อยู่ในตระกูลเดียวกับขอมและมอญเขมร

ไทกะเลิง

  • อาศัยอยู่ที่จังหวัดสกลนคร มีภาษาพูดและสำเนียงที่ใช้กันเฉพาะกลุ่ม อพยพมาจาก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

นอกจากนี้แล้วชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในภาคอีสานที่ได้มีการอพยพเข้ามานั้น ยังได้มีการกระจายไปอยู่ตามภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศไทย ทั้งนี้ ก็ขึ้นอยู่กับการอพยพแหล่งทำมาหากินที่เกิดจากภัยแล้ง รวมไปถึงการสร้างครอบครัวกับชาวไทยด้วยค่ะ

ขอบคุณข้อมูลจาก : ประตูสู่อีสาน